Wspinanie w Chorwacji – Istria

wspinanie na Istrii

Ogólny zarys wspinania w Chorwacji

Na przestrzeni ostatnich lat Chorwacja stała się prawdopodobnie najpopularniejszym miejscem wypoczynkowym Polaków.  Nie ma w tym nic dziwnego, biorąc pod uwagę malowniczy krajobraz tego kraju, stabilną pogodę, sprzyjającą kulturę oraz stosunkowo dogodny dojazd. Dla chcących aktywnie spędzić czas, wypoczynek na kamienistych plażach można stosunkowo łatwo połączyć ze wspinaniem. W najnowszym wydanym w  2016r. przewodniku po Chorwacji autorstwa Boris’a Cujić znajdziemy ponad 3600 dróg znajdujących się w ponad 70 rejonach rozproszonych po całej Chorwacji. W przewodniku nie ujęto jedynie Paklenicy, największego i najbardziej znanego rejonu wspinaczkowego Chorwacji, dla której stworzono osobny przewodnik.  Potencjał wspinaczkowy jest ogromny, o czym świadczy fakt,  iż ostatnia  (siódma)  edycja przewodnika urosła o prawie 1300 dróg w stosunku do poprzedniej.

Osobiście będąc kilkukrotnie na wakacjach w Chorwacji , szukałem możliwości powspinania się po okolicznych rejonach. W kilku udało się to, inne tylko odwiedziłem. Stąd też powstał pomysł napisania artykułu, a raczej serii artykułów zawierających informację o wspinaniu w Chorwacji. Wspinanie w Chorwacji można podzielić na pięć głównych regionów: Istrię, okolicę Rijeki, Paklenicę, Dalmację oraz część  kontynentalną Chorwacji w okolicach Zagrzebia.

Samą Istrię podzielić możemy na część północną w okolicy miejscowości Buzet oraz część zachodniego wybrzeża. Buzet w ostatnich latach stał się najpopularniejszym i najszybciej rozwijającym się rejonem wspinaczkowym w Chorwacji. Według informacji znalezionych w necie znajdziemy tutaj szerokie spektrum dróg wiodących we wszelkich możliwych formacjach.  Ze względu na swój kontynentalny charakter, a co za tym idzie ze względu na wysokie temperatury latem, rejony takie jak: Istarske topliceKamena vrataBuzetski kanjonPandoraKompanj stanowić będą raczej świetny zamiennik dla zatłoczonego w sezonie wiosenno-jesiennym Ospu, niż cel podczas wakacyjnego wyjazdu. Mimo wszystko odległość między Porec’iem a Buzetem wynosi ok. 50km, i z pewnością nie jest to odległość, która odstraszyć może zdesperowanego wspinacza 🙂 . Nie mniej jednak dla turystów wypoczywających nad morzem, dużo lepszym rozwiązaniem będzie wspinanie w bliżej położonych rejonach oferujących w większości łatwe drogi,  takich jak: Limski Kanal , DvigradRovinj, kamieniołom w okolicy Puli czy idealny na lato Zarečki Krov.

Wspinanie na Limskim Kanale

Nazwa rejonu wspinaczkowego pochodzi od zalanego dawnego koryta rzeki Pazinčicy przypominającego skandynawski fiord. Długość zatoki znajdującej się mniej więcej w środku zachodniego wybrzeża Istrii między miastami Vrsar i Rovinj  wynosi prawie 10 kilometrów. Obecnie zatoka będąca dawną granicą pomiędzy rzymskimi prowincjami – Italią i Dalmacją jest głównym ośrodkiem hodowli małż w Chorwacji.

wpsinanie limski kanal
Limski Kanal sektor Gavraniak (fot. Maciek Smolnik)

Według rankingu 8a.nu jest to 6-ty co do popularności rejon wspinaczkowy w Chorwacji. Znajdziemy tu ponad 100 dróg o wycenach z przedziału 5a – 8a, wśród których dominują drogi do wyceny 7a. Limski Kanal nie jest  zatem rejonem dla zaawansowanych wspinaczy, chociaż i oni znajdą w nim coś dla siebie. Region składa się z pięciu sektorów znajdujących się na północnym brzegu zatoki, skały mają wystawę południową,  co ogranicza możliwości wspinania latem. Osobiście podczas wrześniowego pobytu na Istrii odwiedziłem trzy sektory, miałem jednak okazję wspinać się jedynie w położonym przy głównej drodze sektorze Gavraniak oferującym krawądkowe wspinanie w lekkim przewieszeniu lub pionie. Skała jest dobrze obita, większość dróg wiedzie charakterystycznym dla Chorwacji szarym wapieniem, na szczęście znajdziemy jednak kilka propozycji biegnących żółtą połacią ściany. Osobiście miałem wrażenie, że pokonane przez mnie drogi są dość parametryczne i trudne jak na swoją wycenę :). Możliwe jednak, że wpływ na odczuwane trudności miały warunki pogodowe, mimo wspinania się w cieniu, który pojawia się na skale ok godz. 17, skała była dość mocno nagrzana. Mimo dwukrotnego pobytu w sektorze byliśmy jedynym wspinającycm się zespołem, ślady magnezji na chwytach wskazywały jednak, że sektor był w tym okresie odwiedzany przez innych wspinaczy. Dwa inne odwiedzone przeze mnie sektory Horoskop oraz Krugi mimo zadowalającego wyglądu sprawiały wrażenie rzadko odwiedzanych latem, na skale nie widać było wyraźnych śladów magnezji, a w większych chwytach były dość pokaźne pajęczyny. Jest to o tyle dziwne, że według wpisów na 8a.nu znajdujące się tam drogi takie jak Crvena Tina 7b , Cicala Dance 7a są najpopularniejszymi w całym regionie. Z pewnością Limski Kanal jest warty odwiedzenia podczas urlopu na zachodnim wybrzeżu Istrii.

Topo rejonu można znaleźć TUTAJ

Wspinanie w Pazin – Zarecki Krov

Pazin jest miastem położonym w samym środku pofałdowanej Istrii. Przez miasto przepływa rzeka Pazinćica, która swój bieg kończy w największej atrakcji rejonu jamie Fojba (120 m głębokości), zwanej inaczej Pazińską Jamą, znajdującą  się  u podnóża średniowiecznego zamku. Otoczenie miasta było podobno inspiracją dla Juliusza Verne’a podczas pisania chyba najbardziej znanej powieści „Podróż do wnętrza  ziemi”. Zanim jednak rzeka wpłynie do dwóch podziemnych jezior znajdujących się pod miastem, przepływa przez dziesięciometrowy wodospad Zarečki Krov (czyli: dach za rzeką)

wspinanie na Pazin sektor Zarecki Krov
Pazin sektor Zarecki Krov (fot. Maciek Smolnik)

Moje subiektywne odczucia dotyczące tego regionu są jednoznaczne –petarda. W przewieszeniu znajdziemy ok 15 dróg z przedziału 6c+ – 8b+. Miejsce jest wręcz bajkowe i z pewnością warte odwiedzenia podczas wypoczynku na Istrii. Wspinaczka odbywa się po skałach wokół oczka wodnego, a za plecami mamy wodospad. Rejon można podzielić na dwa sektory: oddaloną od wody pionową skałkę z parchatymi drogami dla początkujących oraz masywne przewieszenie wokół wodospadu dla  bardziej zaawansowanych :).  Rejon odwiedziłem we wrześniu i niestety nie w pełni mogłem korzystać z jego uroków, ponieważ ze względu na obfite opady deszczu pod startami propozycji znajdujących się w głębi dachu stała woda… Drogi wokół oczka wiodą mniejszym lub większym przewieszeniem po naciekowych krawądkach bądź klamach, wszystkie idą nisko nad ziemią. Najpopularniejszą drogą w rejonie jest wytrzymałościowyErectus 7b+ trawersujący masywne przewieszenie po dobrych chwytach. Najlepsze warunki do wspinania w sektorze panują z pewnością latem, gdy opady należą do rzadkości, a poziom wody w oczku wodnym jest najniższy. Mimo wszystko mam wrażenie, że przy niektórych drogach i tak warto mieć ponton, bo w innym wypadku ze stanu będziemy musieli się cofać lub pogodzić z kąpielą w wodzie :). Moim zdaniem odwiedziny tego rejonusą idealną propozycją dla wszystkich wspinaczy znudzonych wypoczynkiem nad morzem i chcących połączyć wspinanie wraz z odwiedzeniem kontynentalnej części Istrii. Chłodzik bijący od wody oraz fakt,  iż cały dzień główna część skały jest w cieniu, pozwala na wspinanie nawet w upalne dni, a bliskość wody pozwala na chwilę ochłody w słodkiej wodzie :). W pobliżu miasta znajduje się także drugi sektor – Lido, skała o wysokości ok 15 m ma wystawę południową, a gdy ją odwiedziłem, miałem wrażenie, jakby nikt się tam nie wspinał przez kilka miesięcy.

Topo rejonu można znaleźć TUTAJ

Rejon wspinaczkowy Rovinji

Rejon znajdujący się w pobliżu najpiękniejszego miasta Istrii :). Wspinanie ma miejsce na ścianach dawnego kamieniołomu, znajdujących się na czubku zalesionego półwyspu, z którego rozpościera się wyjątkowy widok na miasteczko. Skały mają wystawę południowo- zachodnią , dzięki czemu w chłodniejsze dni do południa możemy uskuteczniać wspinaczkę w cieniu wraz z przyjemną bryzą od morza. W rejonie znajdziemy ok. 100 dróg, w większości są to drogi z przedziału 4a-6c, a najtrudniejsza z nich ma wycenę 7a. Drogi mają do 20m długości, wiodą w pionie lub połogu, obite są komfortowo, często nawet za gęsto. Sektory są zatem idealnym rozwiązaniem dla rekreacyjnych, początkujących i średnio zaawansowanych wspinaczy. Ze względu na liczne „mazy naskalne” poczujemy się niemalże jak w Polsce :). Skały w odróżnieniu od miasta nie znalazłyby się na pewno na liście najpiękniejszych miejsc Chorwacji, z pewnością jednak mogą stanowić pewne urozmaicenie od leżenia na plaży 🙂

Drogi wspinaczkowe Divgrad

Rejon położony jest w okolicy miasta Kanfanar, a jego nazwa pochodzi  od ruin średniowiecznego miasta znajdujących się w pobliżu. Pierwsze drogi w rejonie zostały przygotowane przez świetnego włoskiego wspinacza – Maurizio Manolo Zanolla. W rejonie znajdziemy ponad 80 dróg w wysokiej jakości szarym wapieniu. Większość z dróg znajduje się w dolnej skali trudności, znajdziemy jednak kilka wyjątków. To tutaj jest jedna z najtrudniejszych dróg w Chorwacji, słynna Malvazija poprowadzona w 1988r. przez legendarnego Manolo i wyceniona pierwotnie na 8b+. Po 22 latach ten niezwykle techniczny pasaż biegnący w pionie po mikro chwytach powtórzył Amerykanin Cody Roth, podnosząc ze względu na kilka obrywów wycenę na 8c+. Divgrad jest rejonem typowo zimowym, południowo-wschodnia wystawa skał powoduje, że cień pojawia się dopiero w godzinach popołudniowych. Mimo cienia skała nadal będzie dość mocno nagrzana, co w połączeniu z charakterem wspinania – technicznym wspinaniem po ostrych małych chwytach w pionie, lekkim przewieszeniu lub połogu nie brzmi zachęcająco na upalne dni :). Według przewodnika drogi mają maksymalnie 30m. Rejon z pewnością dla fanów płytowego wspinania. Pod opisem Limskiego Kanalu znajduje się ponadto topo rejonu.

 wspinanie na Cody Roth na drodze Malvazija
Cody Roth na drodze Malvazija (fot. Klemen Demsar)

Wspinanie w rejonie Pula/Vintijan/Vinkuran – Cava Romana

Pula jest jednym z najbardziej znanych miejsc turystycznych w Chorwacji, a zarazem najbardziej przereklamowanym. Przynajmniej to taka moja subiektywna opinia :). Pulę na pewno jednak trzeba odwiedzić ze względu na kilka zabytków – jeden z najlepiej zachowanych rzymskich artefaktów na świecie – amfiteatr, który w czasach świetlności mógł pomieścić 23 tys widzów, świątynię Romy i Augusta czy Łuk Sergiusza. Samo miasto nie jest jednak tak urokliwe jak wspomniane wcześniej Rovinji :). Rejon wspinaczkowy znajduje się w niewielkim kamieniołomie między miejscowością Vinkuran a Vintijan, kilka minut autem od centrum Puli i stanowi typową ładownię dla miejscowych wspinaczy. Drogi mają do 30m długości i w większości biegną po pionowych lub lekko przewieszających się płytach. Jak na kamieniołom przystało drogi są całkowicie sztuczne, niektóre jednak są bardziej naturalne, inne przypominają wspinanie po sztucznej ścianie ze względu na kilkanaście przyklejonych chwytów 🙂 Niewątpliwą zaletą rejonu jest z pewnością północno-zachodnia wstawa ścian, dzięki czemu zawsze gdzieś znajdziemy cień oraz szybki i łatwy dojazd pod skały.

Noclegi i porady turystyczne

Cale zachodnie wybrzeże jest rejonem typowo wypoczynkowym, dzięki czemu znajdziemy niezliczoną ilość miejsc noclegowych. Osobiście polecam nocleg w okolicy miast Poreć lub Rovinji znajdujących się mniej więcej w centrum wybrzeża, dzięki czemu będziemy mieć idealną bazę wypadową na zwiedzanie okolicznych atrakcji turystycznych. Na półwyspie znajdziemy także sporo campingów. Osobiście robiąc research między miejscowościami Umag a Vrsar, po kilku odwiedzonych campingach stanęło na resorcie wypoczynkowym Zelena Laguna w pobliżu miejscowości Poreć. Ze względu na to, iż camping stanowi jedynie jeden z elementów całego kompleksu, nie jest to z pewnością miejsce dla lubiących ciszę i spokój. Jednak jako jeden z niewielu oferował możliwość rozbicia się na zacienionych, stosunkowo dużych miejscach z łatwym dostępem do prądu i morza 🙂

Wiele dodatkowych informacji na temat wspinania na Istrii można znaleźć na stronie:CLIMBISTRIA

Autor dynda nad rzeką (fot. Maciek Smolnik)

Maciek Smolnik